het meisje S. van Telenet, 26 januari

"Welkom bij de klantendienst van Telenet. Indien u administratieve vragen hebt, druk 1."
- "1" (oh dear, daar gaan we, denk ik)
"Indien u een bestaande afspraak wil wijzigen, druk 1 (nope!)
indien u gaat verhuizen, druk 2 (zéker niet van plan)
indien u gebruik wil maken van onze algemene automatische diensten, druk 3 (nope!)
indien u vragen hebt ivm uw aanrekening, druk 4" (aah!)
- "4"
"Indien u uw saldo wil consulteren, druk 1 (néé, dank je wélllllll!)
indien u het gebruik van uw gsm wil nagaan, druk 2 (ik heb geen telenetabonnnnnnemméént!)
indien u vragen hebt ivm met uw aanrekening, druk 3"
"3" (dacht dat ik dat eerder al vroeg? :-) )

"Blabla bla bla.... bla bla bla.. daarom is het mogelijk dat dit gesprek wordt opgenomen." (zucht)
"Al onze medewerkers zijn in gesprek, blijft u aan de lijn, de wachttijd bedraagt minder dan 2 minuten"

Dus ik wacht.

http://www.youtube.com/watch?v=nKWbMJOIkUk&ob=av2e

Drié minuten Limahl ,mijn god :-) Is dat even schrikken!
Genoeg tijd om uitgebreid te overpeinzen dat ik hoop dat die jongen intussen een leuk nieuw kapsel heeft.

Maar dan maakt het meisje S. tijd voor me.

Dat ik op 2 januari een technicus over de vloer had om digitale tv te installeren.
Dat ik de "shake" (wat een belachelijke naam zeg!) tv en internet koos.
Dat ik aldus géén vaste lijn voor mijn telefoon meer wilde.
Omdat ik die telefoon immers haast nooit meer gebruik.
Dat de technicus het toestel afkoppelde en op mijn vraag of ik verder nog wat moest ondernemen " nee" zei.
Dat ik dat voor alle zekerheid nog eens vroeg.
Dat hij " nee" herhaalde en eraan toevoegde " de lijn wordt van op afstand gedeactiveerd, mevrouw."
Dat het een beleefde jongen was.
Dat ik nù op mijn rekening toch 19,O7 euro aangerekend zie, voor een nummer dat in mijn ogen al een maand niet meer bestaat.
Dat dat toestel al een maand op zolder staat.
En ik er niét meer mee telefoneer.
Niét.
Dat ik de rekening wil betalen, minus de 19,O7...want ik héb helemaal geen vaste lijn meer...

Dat ze dat allemaal wel begrijpt.
Maar dat ik niet eigenhandig sommen van rekeningen kan gaan aftrekken.
Dat ze het even moet uitzoeken.
Dat ik dus even moet wachten.

Dat ik dat zal doen.

Hé , verrék, heb je hém weer :-)

"Mevrouw,"
"Ja?"
"Momentje..."

"U bent er nog?"
"Ja hoor..."

Dat ze een dossier heeft aangemaakt, maar geen gegevens kan invoeren omdat er een probleem is met de toegang. Maar iemand zal me binnen de 48 uur bellen en me op de hoogte houden. En of het klopt dat mijn gsm-nummer XXXXXXXXXX is.

Dat dat inderdaad klopt, ja.

En of ik even mijn vast nummer wil doorgeven, "VOOR HET GEVAL ZE ME DAAR WILLEN BEREIKEN". :-) :-) :-)

Dat dat toestel, zoals eerder gezegd al een maand op zolder staat. (miérzoet lachen, ik kan dat)

Dat ze dat, ow ja, toch  éfkes vergeten was.

We nemen haast afscheid als vriendinnen.



Vandaag belt een collega. Op mijn gsm uiteraard. Want mijn telefoontoestel staat
al
een
maand
op
zolder !

Dat ik de technicus niet had moeten geloven, dat die foute informatie doorgaf.
Dat het spijtig is maar ik toch die bijna 2O euro zal moeten betalen.

Dat ik dat niét wil.

Dat het toch zal moeten.
Dat ze aan regels gebonden zijn.

Dat ik het toch niet wil betalen.

Dat ze me een compensatie kan voorstellen.
Dat dat twee maand gratis kabelaansluiting is.
Dat dat overeenstemt met die twintig euro en zelfs méér...

We nemen geen afscheid als vriendinnen.


Dat IK nu niet goed begrijp waarom het allemaal zo omslachtig moet.

Laat me toch gewoon mijn abonnement betalen zoals dat hoort.
Zeg dan:" Die 19,O7 euro moét u inderdaad niet betalen.
U kreeg immers verkeerde informatie door."
Dat is toch maar gewoon "fatsoenlijk"?

En vooral; zet een ander nummer op dan:

Dit bijvoorbeeld:

http://www.youtube.com/watch?v=uWhkbDMISl8&ob=av2e

Als het dan toch per se de jaren tachtig moeten zijn?